Γράφει ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΥΡΜΑΤΣΗΣ
Αρθρογραφεί στην ThessNews η Κική Αραβίδου, συνιδρύτρια της ομάδας για την γυναικεία ενδυνάμωση και τα γυναικεία δικαιώματα
Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων περίπου το 87% γυναικών και κοριτσιών στο Αφγανιστάν, θα βιώσουν κακοποίηση κατά την διάρκεια της ζωής τους. Τα τελευταία 20 χρόνια στην χώρα υπήρχαν 270 γυναίκες δικαστίνες. Ήταν προβεβλημένα δημόσια πρόσωπα και θεωρούνταν από τις πιο δυναμικές και διακεκριμένες γυναίκες της χώρας γιατί ήταν πρωτοπόρες στην υπεράσπιση των γυναικείων δικαιωμάτων.
Αφοσιωμένες υπερασπίστριες του νόμου, προσπαθούσαν να αποδώσουν δικαιοσύνη για τους πιο περιθωριοποιημένους της χώρας μέσα σε ένα καθεστώς ισλαμικής ανδροκρατίας και διαφθοράς. Θέλοντας να κάνουν ουσιαστικούς και λειτουργικούς τους προηγούμενους νόμους του κράτους που είχαν στόχο την στήριξη των γυναικών, προωθούσαν την αρχή ότι η βία εναντίον των γυναικών είναι παράνομη και τιμωρείται.
Επέβαλαν συνεπώς, τιμωρητικές ποινές στους υπεύθυνους για βιασμό, βασανισμό, υποχρεωτικούς γάμους αλλά και σε περιπτώσεις που γυναίκες στερούνταν της προσωπικής τους περιουσίας ή του δικαιώματος να πηγαίνουν σχολείο.
Σήμερα, μετά την αρπαγή της εξουσίας από τους Ταλιμπάν, περισσότερες από 220 γυναίκες δικαστίνες κρύβονται γιατί φοβούνται πως θα τιμωρηθούν από τους νέους νόμους που θεσπίζονται. Είχαν καταδικάσει χιλιάδες υπόδικους για βία εναντίον των γυναικών, βιασμούς, δολοφονίες και βασανιστήρια, που η πλειοψηφία τους ήταν μέλη των Ταλιμπάν και του Isis. Με την επάνοδο των Ταλιμπάν, χιλιάδες από αυτούς τους καταδικασμένους εγκληματίες αφέθηκαν ελεύθεροι και απειλούν τη ζωή αυτών των γυναικών που τους οδήγησαν στην φυλακή.
Είναι αλήθεια πως οι γυναίκες δικαστίνες συναντούσαν παρενόχληση και εμπόδια πολύ πριν αναλάβουν οι Ταλιμπάν, όμως το πόσο δρακόντεια θα είναι η εξουσία των τελευταίων ακόμη δεν έχει ξεδιπλωθεί πλήρως. Μέχρι τώρα τα δείγματα δεν είναι ενθαρρυντικά: πρόκειται για μια κυβέρνηση μόνο με άντρες, ακόμη και σε θέσεις που αφορούν γυναικεία ζητήματα, που έχει δώσει εντολή να επιστρέψουν στα σχολεία αποκλειστικά οι άντρες εκπαιδευτικοί και μαθητές και είναι άγνωστο ακόμη αν οι γυναίκες θα έχουν ρόλο στην απονομή δικαιοσύνης.
Οι 220 δικαστίνες κρύβονται λοιπόν, έχουν αλλάξει το νούμερο του τηλεφώνου τους, αλλάζουν κατοικίες συνεχώς για να μην τις εντοπίσουν και πολλές από αυτές έχουν φύγει από την χώρα, κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες γιατί δεν έχουν όλες τα χρήματα, όπως και δεν έχουν διαβατήρια όλα τα μέλη των οικογενειών τους, αφού μαζί με αυτές μετακινείται και ταλαιπωρείται το σύνολο της οικογένειας. Γενικά μέχρι σήμερα 100.000 άνθρωποι έχουν φύγει από την χώρα από τότε που επανήλθαν οι Ταλιμπάν. Τα σπίτια τους έχουν καταληφθεί από αξιωματούχους του νέου καθεστώτος, οι οποίοι ζουν σε αυτά και οδηγούν τα αυτοκίνητα τους.
Είκοσι έξι (26) από τις γυναίκες δικαστίνες που φυγαδεύτηκαν από το Αφγανιστάν έφτασαν στην Ελλάδα, σαν ενδιάμεσο σταθμό, με πολύ φόβο, αγωνία και αγώνα. Μετά τους απαραίτητους ελέγχους λόγω covid-19, βρίσκονται σε διαμερίσματα στην Αθήνα με προσωρινή βίζα, φαγητό και καταφύγιο και με την συμβουλή να αιτηθούν πολιτικό άσυλο σε τρίτες χώρες. Για κάποιες από αυτές η ιστορία επαναλαμβάνεται καθώς είχαν ξαναζήσει την προσφυγιά μαζί με τις οικογένειες τους το 1996 όταν οι Ταλιμπάν ήταν πάλι στην εξουσία. Και τότε οι γυναίκες δικαστίνες ήταν οι πρώτες που εκδιώχθηκαν από την δημόσια ζωή και τις δουλειές τους. Οι περισσότερες πήραν πίσω την ζωή και τις δουλειές τους το 2001 επιστρέφοντας στην χώρα μετά την κατάρρευση των Ταλιμπάν. Οι γυναίκες αυτές που έζησαν την πρότερη άνοδο αλλά και πτώση των Ταλιμπάν, έχουν περισσότερη ελπίδα για το μέλλον της χώρας τους από ότι οι νεώτερες που είναι πιο διαλυμένες για αυτά που έπρεπε να αφήσουν πίσω.
Είναι σίγουρο ότι με τους Ταλιμπάν στην εξουσία δεν είναι δυνατόν οι γυναίκες να διατηρήσουν τις κατακτήσεις και την πρόοδο που έκαναν τα τελευταία 20 χρόνια, όμως από την άλλη πλευρά οι γυναίκες του Αφγανιστάν σήμερα δεν είναι όπως ήταν πριν 20 χρόνια. Έχοντας φτάσει με πολλή δυσκολία στο σημείο να απολαμβάνουν κάποια δικαιώματα και ελευθερίες, να μορφώνονται και να δουλεύουν εκτός σπιτιού δεν φαίνονται διατεθειμένες να τα θυσιάσουν τόσο εύκολα. Τις πρώτες μέρες που οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την εξουσία, οι γυναίκες βγήκαν στους δρόμους διαδηλώνοντας για τα δικαιώματα τους στην εργασία, στην μόρφωση, στην ελεύθερη κυκλοφορία, στην συμμετοχή στην πολιτική ζωή.
Η στάση των Ταλιμπάν μέχρι σήμερα είναι ο περιορισμός στο σπίτι των εργαζόμενων γυναικών και των κοριτσιών που σπουδάζουν, με τον ισχυρισμό ότι πρόκειται για ένα προσωρινό μέτρο μέχρι το περιβάλλον εργασίας και τα σχολεία να θεωρούνται ασφαλή, χωρίς όμως να δώσουν κάποιο χρονικό όριο για το πότε θα αλλάξει η κατάσταση. Επιπλέον σε ερωτήσεις σχετικά με το κατά πόσο οι γυναίκες μπορούν να έχουν διακριτούς ρόλους όπως υπουργοί ή δικαστικοί δεν δίνουν κάποια ξεκάθαρη απάντηση.
Το γεγονός όμως είναι ότι αυτήν την στιγμή οι γυναίκες είναι κλεισμένες στα σπίτια τους και οι εγκληματίες ελεύθεροι.
Πηγή: bbc.com
ΤΗΕSSNEWS
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και να σέβεστε τους συνομιλητές σας. Αποφύγετε τις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Προστατέψτε τα προσωπικά σας δεδομένα. Αν κρίνετε ότι το περιεχόμενο της ιστοσελίδας είναι παράνομο ή προσβάλει οποιοδήποτε δικαίωμα σας, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας.